Saturday, January 4, 2025

نتیجه ناخوشایند نادیده گرفتن درمان بواسیر

 

هموروئید یک بیماری شایع نشیمنگاهی است که میلیون ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که هموروئیدهای درمان نشده اغلب قابل کنترل هستند، اما عدم درمان طولانی مدت بواسیر می تواند به انواع عوارض برای سلامتی منجر شوند و به طور قابل توجهی بر کیفیت  زندگی روزمره تاثیر بگذارند.


بواسیر یا هموروئید چیست؟

هموروئید، ساختارهای عروقی هستند که در کانال مقعدی قرار دارند و از رگ‌های خونی، بافت همبند و ماهیچه تشکیل شده‌اند. بواسیر را می توان به دو نوع اصلی طبقه بندی کرد: هموروئید داخلی و هموروئید خارجی.


بواسیر داخلی در داخل راست روده ایجاد می شود و کمتر احساس می شود. معمولاً بدون درد هستند، اما می تواند باعث  ناراحتی در هنگام اجابت مزاج شود. یکی از شایع ترین علائم هموروئید داخلی خونریزی است.

از طرف دیگر هموروئید خارجی در خارج از مقعد ایجاد می شود و بیشتر قابل مشاهده است. بواسیر خارجی باعث خارش، درد و تورم در ناحیه مقعد می شود. در برخی موارد، لخته های خون ممکن است در داخل هموروئید خارجی ایجاد شود که منجر به وضعیتی به نام هموروئید ترومبوزه می شود و باعث درد می شود.


علل هموروئید

برای پیشگیری از هموروئید، درک علل زمینه ای آن مهم است. بواسیر معمولاً به دلیل افزایش فشار بر روی وریدهای راست روده و مقعد ایجاد می شود.


این فشار می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله:


زور زدن در حین اجابت مزاج برای دفع مدفوع 

یبوست مزمن

سبک زندگی بی تحرک و عدم فعالیت بدنی و نشستن طولانی مدت

رژیم غذایی کم فیبر منجر به یبوست و مدفوع سفت می شود 

چاقی و اضافه وزن 

 تغییرات هورمونی در دوران بارداری به همراه فشاری که رحم در حال رشد به ناحیه لگن وارد می کند، می تواند منجر به ایجاد هموروئید شود. یبوست بارداری که شایع است، خطر را بیشتر می کند.

علائم بواسیر چیست؟

هموروئید می تواند با علائم مختلفی ظاهر شود که بسته به نوع و شدت عارضه می تواند متفاوت باشد.


علائم رایج بواسیر عبارتند از:


خارش و سوزش در اطراف مقعد 

درد و ناراحتی

خونریزی: خون اغلب قرمز روشن است.

تورم: هموروئید خارجی ممکن است منجر به تورم  یا تشکیل یک توده در نزدیکی مقعد شود. 

توجه به این نکته مهم است که بواسیر داخلی ممکن است ناراحتی قابل توجهی ایجاد نکند مگر اینکه پرولاپس داشته باشد. در حالی که هموروئید را می توان کنترل کرد، علائم مداوم یا شدید ممکن است نیاز به مداخله برای کاهش ناراحتی و جلوگیری از عوارض داشته باشد.

اگر هموروئید را درمان نکنید چه اتفاقی می افتد؟

هموروئید درمان نشده می تواند منجر به عوارض مختلفی شود که می تواند به طور قابل توجهی بر سلامت فرد تاثیر بگذارد. برای جلوگیری از عوارض زیر، رسیدگی سریع به هموروئید اهمیت دارد.


ترومبوز

External hemorrhoids can develop blood clots within them, leading to a condition known as thrombosed hemorrhoids. This can cause intense pain and swelling in the affected area. Thrombosed hemorrhoids may require medical intervention, such as drainage or surgical removal, to alleviate the pain and discomfort.


هموروئیدهای خارجی می توانند لخته های خونی را در خود ایجاد کنند که منجر به وضعیتی به نام هموروئید ترومبوزه می شود و باعث درد و تورم شدید در ناحیه آسیب دیده می شود. بواسیر ترومبوز ممکن است نیاز به مداخله پزشکی مانند تخلیه یا جراحی داشته باشد تا درد و ناراحتی را کاهش دهد.


https://www.cardahealth.com/post/what-happens-if-hemorrhoids-go-untreated


پرولاپس

بواسیر، به ویژه بواسیر داخلی، می تواند پرولاپس شود یا از مقعد بیرون بزند. هنگامی که این اتفاق می افتد، بواسیر در خارج از مقعد به دام افتاده و منجر به ناراحتی مداوم و خطر خفه شدن می شود. هموروئید خفه شده زمانی رخ می دهد که خون رسانی به بواسیر پرولاپس قطع شده و باعث درد شدید می شود و نیاز به درمان اورژانسی دارد.


کم خونی

خونریزی مزمن ناشی از هموروئید، به ویژه زمانی که درمان نشود، می تواند منجر به کم خونی شود. کم خونی زمانی رخ می دهد که تعداد گلبول های قرمز و میزان هموگلوبین خون کاهش یابد. کم خونی منجر به خستگی، ضعف، تنگی نفس و کاهش توانایی در انجام فعالیت های روزانه می شود. 


پیامدهای عدم درمان بواسیر روی زندگی روزمره 

بواسیر چگونه می تواند بر زندگی روزانه تأثیر بگذارد؟ هموروئید می تواند تاثیر قابل توجهی روی زندگی روزمره و سلامت کلی فرد داشته باشد. علائم فیزیکی مرتبط با هموروئید، از جمله درد، خارش و ناراحتی، انجام راحت فعالیت های معمول را دشوار می کند:


نشستن: بواسیر می تواند نشستن را ناراحت کننده و دردناک کند.

کار و تمرکز: درد و ناراحتی ناشی از هموروئید می تواند تمرکز در کار را تحت تاثیر قرار دهد.

فعالیت های بدنی: شرکت در فعالیت های بدنی، مانند ورزش می تواند برای افراد مبتلا به هموروئید ناراحت کننده باشد.

بهداشت شخصی: بواسیر رعایت بهداشت شخصی، مانند تمیز کردن ناحیه مقعد پس از اجابت مزاج را دشوار می کند.

تأثیر روانی: بواسیر می تواند باعث خجالت و ناراحتی روانی و کاهش کیفیت زندگی شود.

هموروئید چگونه درمان می شود؟

زمانی که صحبت از درمان بواسیر می شود، بسته به شدت و نوع هموروئید، روش درمانی متفاوت است. چند گزینه درمانی متداول وجود دارد:


اصلاح سبک زندگی

موارد خفیف هموروئید را اغلب می توان با اصلاح سبک زندگی مدیریت کرد. این تغییرات شامل تغییرات در رژیم غذایی و اتخاذ عادات سالم است. فیبر دشمن بواسیر و معجزه درمان هموروئید است. افزایش مصرف فیبر با خوردن میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات می‌تواند حرکات روده را منظم کند و مدفوع را نرم نگه دارد و فشار در حین اجابت مزاج را کاهش دهد. هیدراته ماندن  نیز می تواند به نرم شدن مدفوع کمک کند.


کرم ها و پمادهای موضعی

کرم ها و پمادهای موضعی بدون نسخه به طور موقت خارش، ناراحتی و التهاب مرتبط با هموروئید را تسکین می دهند. این محصولات حاوی موادی مانند هیدروکورتیزون، فندق جادوگر یا بی حس کننده هستند.


مداخلات پزشکی

در موارد شدیدتر یا زمانی که اقدامات محافظه کارانه نتیجه نمی دهد، ممکن است مداخلات پزشکی و روش های تهاجمی تر توصیه شود:


بستن باند لاستیکی

 این روش شامل قرار دادن یک باند لاستیکی کوچک در اطراف پایه هموروئید برای قطع جریان خون است. با گذشت زمان، هموروئید کوچک می شود و می افتد.


اسکلروتراپی

 در این روش، یک محلول شیمیایی به بواسیر تزریق می شود تا آن را کوچک و سفت کند و در نهایت منجر به ناپدید شدن آن شود.


روش های کم تهاجمی

 چندین روش کم تهاجمی در دسترس هستند، مانند انعقاد مادون قرمز (IRC)، انعقاد لیزری. در این روش ها از روش های مختلفی برای کوچک کردن و برداشتن بافت هموروئیدی استفاده می شود.


برداشتن بواسیر با جراحی

 معمولاً برای موارد نادر و شدید که به سایر گزینه‌های درمانی پاسخ نمی‌دهند، عمل جراحی انجام می‌شود. این روش به عنوان هموروئیدکتومی نیز شناخته می شود و شامل برداشتن بافت هموروئیدی با جراحی است.


چگونه می توان از هموروئید پیشگیری کرد؟

پیشگیری از هموروئید شامل اتخاذ عادات سالم و اصلاح سبک زندگی است. برخی از اقدامات پیشگیرانه وجود دارد:


مصرف یک رژیم غذایی غنی از غذاهای پر فیبر مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات

هیدراته ماندن و نوشیدن مقدار کافی آب 

انجام فعالیت بدنی منظم و اجتناب از نشستن طولانی مدت 

رعایت بهداشت مقعد و اجتناب از زور زدن بیش از حد در حین اجابت مزاج 

منبع

Wednesday, December 25, 2024

"رهایی از درد بواسیر در دوران بارداری: توصیه‌های متخصصان"

 بواسیر در بارداری معمولاً در مرحله آخر بارداری تا بعد از زایمان ایجاد می شود. نادیده گرفتن این احساس سوزش بعد از هر بار اجابت مزاج دشوار است، اما هموروئید در بارداری شایع است و بخشی رایج از فرزندآوری است. در حالی که افراد غیر باردار هموروئید را تجربه می کنند، به دلیل تغییرات بدنی زنان در دوره بارداری این عارضه شایع تر است.

شایع ترین زمان ایجاد بواسیر در دوران بارداری در سه ماهه سوم بارداری و در حین زایمان و بلافاصله پس از آن است. اگر در حین زایمان طبیعی دچار زور زدن طولانی مدت شوید، ممکن است بعد از زایمان به هموروئید مبتلا شوید.

بواسیر چیست؟

بواسیر زمانی ایجاد می شود که رگ های خونی در ناحیه رکتوم به دلیل فشار روی لگن متورم شوند. این فشار از رحم در حال رشد یک فرد باردار ناشی می شود. دکتر Folch-Hayek، OBGYN در مراکز بهداشت خانواده سن دیگو (FHCSD) می گوید: “هموروئید مانند رگ های واریسی در پاها هستند.” آنها دائمی نیستند و پس از زایمان از بین می روند، زیرا گرفتگی کاهش می یابد.”

معمولاً با روش های خانگی می توان درد بواسیر در بارداری را کاهش داد اما اگر بعد از زایمان هم خود به خود درمان نشد باید برای روش های پزشکی اصولی تر مثل عمل بواسیر و جراحی هموروئید یا درمان با لیزر به پزشک مراجعه کنید.

دو نوع هموروئید وجود دارد: داخلی و خارجی.

هموروئید داخلی و هموروئید خارجی (ترومبوز شده)

هموروئید داخلی در داخل ناحیه رکتوم رشد می کند در حالی که هموروئید خارجی در بیرون و اطراف دهانه راست روده ایجاد می شود. در حالی که بواسیر داخلی ممکن است احساس نشود، هموروئید خارجی که به عنوان هموروئید ترومبوز نیز شناخته می شود، دردناک تر و ناراحت کننده تر است. از جمله علائم آن عبارتند از:

  • حرکات روده دردناک
  • خونریزی یا لخته شدن خون
  • احساس سوزش
  • خارش
  • تورم

به گفته دکتر فولچ هایک Dr. Folch-Hayek :

“A thrombosed hemorrhoid is not dangerous to the baby, but it can be uncomfortable during pregnancy.”

“بواسیر ترومبوز شده برای کودک خطرناک نیست، اما می تواند در دوران بارداری ناراحت کننده باشد.”

علت هموروئید در بارداری چیست؟

تا 50 درصد از زنان باردار به هموروئید مبتلا می شوند. به دلیل بزرگ شدن رحم و افزایش وزن جنین هموروئید در سه ماهه دوم و سوم بارداری شایع تر است.

  • افزایش حجم خون، منجر به بزرگتر شدن وریدها می شود
  • فشار روی وریدهای نزدیک مقعد از طرف جنین و رحم در حال رشد شما
  • تغییر هورمون ها
  • یبوست

یبوست

غذایی که می خورید می تواند باعث یبوست شود اما با این وجود بواسیر بارداری ممکن است حتی زمانی که رژیم غذایی خود را رعایت میکنید نیز ایجاد شود. به این دلیل که در دوران بارداری، سطح هورمون پروژسترون افزایش می‌یابد و باعث شل شدن عضلات روده می‌شود. در نتیجه متابولیسم کندتر است و متابولیسم کند می تواند منجر به یبوست شود.

به نقل از سایت www.healthline.com

You may be more susceptible to constipation during pregnancy than at other times of life. One 2014 studyTrusted Source found that among 280 pregnant women, 45.7 percent experienced constipation.

This constipation may be due to:

sitting for long periods of time

changing hormones

taking iron or other supplements

ممکن است در دوران بارداری بیشتر از سایر دوران زندگی مستعد ابتلا به یبوست باشید. یک مطالعه در سال 2014 نشان داد که از بین 280 زن باردار، 45.7 درصد یبوست را تجربه کردند.

این یبوست ممکن است به دلایل زیر باشد:

  • نشستن برای مدت طولانی
  • تغییر هورمون ها
  • مصرف آهن یا مکمل های دیگر

نشستن طولانی در توالت

برخی فعالیت‌ها، مانند نشستن طولانی مدت در توالت، می‌توانند باعث ایجاد هموروئید شوند. ممکن است در حین استفاده از توالت تمایل به انجام بازی های موبایلی یا مطالعه داشته باشید و زمان می تواند بگذرد. این فعالیت ساده می تواند منجر به احتقان شود و احتمال هموروئید را افزایش دهد. به همین دلیل، بهتر است زمانی را که در داخل سرویس بهداشتی می گذرانید محدود کنید.

رژیم غذایی

یکی از شایع ترین دلایل ابتلا به هموروئید در دوران بارداری، عادات غذایی نامناسب است. عدم استفاده از فیبر کافی و خوردن مقدار زیادی کربوهیدرات ممکن است منجر به ایجاد هموروئید شود، درست مانند افراد غیر باردار. شیر و لبنیات حاوی مقادیر زیادی کلسیم هستند که یکی از دلایل یبوست است. برای جلوگیری از این واکنش زنجیره ای، درست غذا بخورید و فعالیت های بدنی منظم، حتی حرکات جزئی (مانند پیاده روی سبک) را انجام دهید.

آیا هموروئید بعد از بارداری از بین می رود؟

بواسیر ممکن است پس از بارداری و زایمان بدون هیچ درمانی به طور کامل ناپدید شود زیرا سطح هورمون، حجم خون و فشار داخل شکمی شما پس از زایمان کاهش می یابد.

چگونه بدون جراحی، بواسیر در بارداری را درمان کنیم؟

تاکنون دو علت اصلی برای هموروئید بارداری وجود دارد: افزایش وزن و یبوست. بواسیر بارداری به محض از بین رفتن علت شروع به بهبود می‌کند. اما راه‌هایی برای خلاص شدن از درد بواسیر در دوران بارداری وجود دارد و چندین کار وجود دارد که می‌توانید برای کاهش خطر یا تسکین درد انجام دهید:

درمان های خانگی برای هموروئید

بارداری

برای تسکین و پیشگیری از بواسیر بارداری اقدامات زیادی می توانید در خانه انجام دهید:

  1. برای تسکین درد یا ناراحتی جزئی از روغن آلوئه ورا یا نارگیل خالص استفاده کنید.
  2. برای کاهش خارش و درد، فندق جادوگر را به بواسیر خود بمالید.
  3. جوش شیرین مرطوب یا خشک را به بواسیر خود بمالید تا خارش را کاهش دهید
  4. چند بار در روز به مدت 10 دقیقه داخل آب گرم تمیز بنشینید.
  5. موقع استفاده از حمام سیتز می توانید نمک اپسوم را به آب اضافه کنید.
  6. چند بار در روز یک کیسه یخ را برای چند دقیقه روی ناحیه نگه دارید.
  7. سعی کنید برای جلوگیری از فشار اضافی روی مقعد خود، زیاد ننشینید و تحرک داشته باشید.
  8. برای نرم نگه داشتن مدفوع، مقدار زیادی آب بنوشید و غذاهای پر فیبر بخورید.
  9. هنگام اجابت مزاج از زور زدن خودداری کنید.
  10. تمرینات کگل را برای تقویت عضلات کف لگن انجام دهید.

رژیم غذایی و ورزش

از آنجایی که یبوست عامل اولیه ایجاد بواسیر است، برای کمک به هضم مطمئن شوید که فیبر و آب کافی مصرف می کنید.ورزش کردن نیز به گردش مایعات و خون کمک می کند و همچنین سوخت و ساز بدن را کمی تسریع می کند.

داروها

بارداری

برای کاهش درد و خارش بواسیر در بارداری می توان با مشورت پزشک از پماد آنتی هموروئید استفاده کرد. اگرچه این پماد برای افراد باردار کاملاً بی خطر است، اما برای آگاهی از نحوه مصرف باید با پزشکتان مشورت کنید.

درمان دارویی برای هموروئید بارداری

در دوران بارداری، همیشه قبل از مصرف هر گونه دارویی، از جمله داروهایی که روی پوست استفاده می کنید (موضعی)، با پزشک خود مشورت کنید.

درمان های موضعی بدون نسخه یا نسخه ای ممکن است به کاهش درد هموروئید کمک کند. این داروها اغلب شامل ترکیبات ضد درد یا ضد التهابی هستند.

کرم ها یا پمادهای حاوی هیدروکورتیزون-پراموکسین می توانند به ویژه برای کاهش درد، التهاب و خارش ناشی از هموروئید موثر باشند. اما این مواد ممکن است برای بارداری بی خطر نباشند. حتما آنها را با پزشک در میان بگذارید.

همچنین ممکن است پزشک بتواند یک ملین بی خطر یا شیاف را برای رفع یبوست بارداری توصیه کند.

چگونه می توان از هموروئید در دوران بارداری پیشگیری کرد؟

با رعایت نکات زیر سعی کنید از ایجاد بواسیر در دوران بارداری پیشگیری کنید یا درد آن را کاهش دهید:

  • یک رژیم غذایی پر از غذاهای غنی از فیبر، سبزیجات و میوه ها داشته باشید.
  • مقدار زیادی آب بنوشید تا مدفوع نرم بماند و حرکات روده شما منظم بماند.
  • هنگام استفاده از توالت از زور زدن خودداری کنید.
  • از نشستن طولانی مدت روی توالت پرهیز کنید.
  • به محض اینکه احساس نیاز به اجابت مزاج داشتید دفع کنید و آن را نگه ندارید.
  • ورزش و تحرک داشته باشید و از نشستن های طولانی خودداری کنید.
  • با پزشک خود در مورد افزودن مکملی به رژیم غذایی خود صحبت کنید که به جلوگیری از یبوست کمک می کند.

آیا ابتلا به بواسیر در بارداری طبیعی است؟

بله. اگر باردار هستید و هموروئید دارید، تنها نیستید. بواسیر در دوران بارداری شایع است، به خصوص در سه ماهه سوم بارداری و تا یک ماه پس از زایمان. حدود 30 تا 40 درصد از افرادی که باردار هستند به هموروئید مبتلا می شوند.

آیا بواسیر در بارداری خطرناک است و باعث آسیب به جنین می شود؟

بواسیر در بارداری برای مادر و جنین بی خطر بوده و در بیشتر موارد بعد از زایمان برطرف می شود.

با این حال، اگر باردار هستید و متوجه وجود خون در مدفوع خود می‌شوید، همیشه باید با پزشک خود تماس بگیرید. آنها می توانند مطمئناً به شما اطلاع دهند که علت خونریزی شما یک هموروئید یا شقاق مقعدی است؟ شقاق و بواسیر هر دو در دوران بارداری رایج هستند. آنها علائم مشابهی نیز دارند. بواسیر و شقاق مقعدی می توانند هر دو احساس خارش یا درد داشته باشند. و هر دو می توانند باعث خونریزی شوند که بعد از پاک کردن در مدفوع یا روی دستمال توالت ظاهر می شود.

منبع:

https://bestkid.ir/%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d8%aa%d8%ae%d8%b5%d8%b5%db%8c-%d9%86%d9%88%d8%b2%d8%a7%d8%af%d8%a7%d9%86/%d8%b3%d9%84%d8%a7%d9%85%d8%aa-%d9%85%d8%a7%d8%af%d8%b1/%d8%a2%db%8c%d8%a7-%d8%a8%d9%88%d8%a7%d8%b3%db%8c%d8%b1-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c-%d8%ae%d8%b7%d8%b1%d9%86%d8%a7%da%a9-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%9f-10-%d8%b1%d8%a7%d9%87.html

Sunday, December 22, 2024

آیا درمان های طبیعی می توانند به درمان شقاق حاد کمک کنند؟

 شقاق مقعدی بریدگی یا پارگی کوچک در پوست نازک مقعد، به ویژه دهانه مقعد می باشد. شقاق مقعد معمولاً به دلیل دفع مدفوع سفت، بلند کردن وسایل سنگین، اسهال و یبوست مزمن، چاقی، نشستن طولانی مدت و … ایجاد می‌شود و باعث خونریزی (خون قرمز روشن)، اجابت مزاج دردناک، درد، خارش، قرمزی و تورم اطراف مقعد می شود.

5 راهکار طلایی برای تسکین درد شقاق در خانه

شقاق مقعدی به دو نوع حاد و مزمن تقسیم می شود اگر کمتر از ۶ هفته است که علائم شقاق را به صورت خفیف دارید از نوع حاد است و می توان با برخی روش های خانگی جلوی پیشرفت و مزمن شدن آن را گرفت. شقاق اگر مزمن شود با روش های خانگی قابل درمان نیست و نیاز به مداخله پزشکی مثل جراحی و لیزر می باشد.

اگر زمانی با درد شدید، خونریزی بیش از حد، یا بدتر شدن علائم مواجه شدید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

برخی از روش های خانگی و تغییر سبک زندگی مانند تغییرات رژیم غذایی، نرم‌کننده‌ مدفوع بدون نسخه و کرم‌های موضعی می تواند شقاق حاد مقعد را برطرف کرده و آن را بهبود بخشد. با این حال، اگر علت زمینه ای برطرف نشود، ممکن است مجدد عود کند. در ادامه ۵ روش اصلی برای درمان خانگی و تسکین سوزش ناشی از شقاق مقعدی را بررسی خواهیم کرد:

درمان خانگی برای کاهش درد شقاق

روش های خانگی برای شقاق مقعدی می‌تواند به کاهش علائم و بهبودی کمک کند، به‌ویژه برای شقاق حاد:

  • حمام سیتز: خیساندن ناحیه مقعد در آب گرم به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه چند بار در روز می تواند درد و سوزش شقاق را تسکین دهد.

منظور از این حمام نشستن در تشت آب گرم است که می‌تواند در تسریع روند درمان به شدت تاثیرگذار باشد. حمام sitz موجب افزایش گردش خون در این ناحیه شده و در بهبود بافت آسیب دیده موثر است. این حمام علاوه بر درمان در بهبود علائم این بیماری از جمله درد، سوزش و خارش فیشر نیز موثر خواهد بود.

معجزه درمان شقاق مقعدی در خانه – کلینیک پایتخت

  • نرم‌کننده‌های مدفوع: استفاده از ملین های نرم‌کننده‌ مدفوع بدون نسخه یا مکمل‌های فیبر می‌تواند حرکات روده را نرم‌تر و دفع را راحت تر کند.
  • رژیم غذایی پر فیبر: رژیم غذایی سرشار از فیبر، میوه، سبزیجات و غلات کامل می تواند به جلوگیری از یبوست کمک کند و باعث حرکات منظم و نرم روده شود.
  • نوشیدن آب و مایعات بیشتر: نوشیدن مقدار زیادی آب برای حفظ نرمی مدفوع و جلوگیری از یبوست ضروری است.
  • مسکن‌های موضعی: کرم‌ و پمادهای حاوی لیدوکائین باعث تسکین موقت درد و کاهش سوزش شقاق در ناحیه مقعد می شود.
  • رعایت بهداشت مقعد: بعد از اجابت مزاج به آرامی ناحیه مقعد را با آب و صابون ملایم تمیز کنید. از دستمال توالت زبر یا معطر استفاده نکنید.

۱. روغن زیتون

 تسکین درد شقاق در خانه

روغن زیتون یک ملین طبیعی است که اجازه می دهد مدفوع بدون درد دفع شود. گنجاندن روغن زیتون در رژیم غذایی می تواند به روان شدن روده ها کمک کند و حرکات روده را نرم تر کند. روزانه یک قاشق غذاخوری روغن زیتون مصرف کنید.

برای استفاده موضعی از روغن زیتون برای شقاق مقعدی، مقدار مساوی روغن زیتون را با عسل و موم زنبور عسل مخلوط کنید. مخلوط را حرارت دهید تا موم کاملا ذوب شود. پس از آن، همه مواد را مخلوط کرده و بگذارید خنک شود. سپس آن را روی ناحیه آسیب دیده بمالید. این کار به بهبود بریدگی های کوچک کمک می کند. در صورت نیاز، این روش را پس از سه تا چهار ساعت فاصله تکرار کنید.

۲. حمام سیتز

5 راهکار طلایی برای تسکین درد شقاق در خانه

حمام سیتز و خیساندن ناحیه مقعد در آب گرم در وان به مدت ۱۰ تا ۲۰ دقیقه عضلات اسفنکتر را شل می کند و به تسکین درد ناشی از شقاق کمک می کند. این کار را چندین بار در روز انجام دهید، به خصوص بعد از هر بار اجابت مزاج. نشستن در آب گرم

۳.پمادهای موضعی

استفاده از بی حس کننده های موضعی، مانند لیدوکائین، روی پوست اطراف مقعد می تواند به تسکین درد کمک کند

  • هیدروکورتیزون نیز می تواند به درمان خارش، درد، تورم و ناراحتی در ناحیه مقعد کمک کند.
  • نیتروگلیسیرین نیز، به شل شدن عضلات اطراف مقعد و افزایش جریان خون در شقاق کمک می کند تا بهبودی را تسریع بخشد.
  • مسدود کننده های کانال کلسیم مانند دیلتیازم و نیفدیپین نیز می توانند به شل شدن اسفنکتر مقعد کمک کنند.

یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ (pmc.ncbi.nlm.nih.gov) نشان داد که این داروها در درمان شقاق مقعدی موثرتر از داروهای بی حس کننده موضعی به تنهایی هستند.

۴. سرکه سیب

یبوست و زور زدن در حین دفع شقاق مقعدی را بدتر می کند. سرکه سیب به بهبود هضم و رفع یبوست کمک می کند و در نتیجه فشار به مقعد را کاهش می دهد. نوشیدن یک قاشق غذاخوری سرکه سیب در یک لیوان آب قبل از غذا می تواند به تنظیم حرکات روده و بهبودی سریع تر شقاق کمک کند.

۵. دانه کتان

دانه  کتان دارای خاصیت ملین طبیعی می باشد که به کاهش فشار در هنگام اجابت مزاج کمک می کند. مصرف روزانه دانه کتان آسیاب شده می تواند قوام مدفوع را بهبود بخشد و درد ناشی از دفع را کاهش دهد. یک قاشق غذاخوری دانه کتان آسیاب شده را به اسموتی ها، غلات یا سالاد خود اضافه کنید تا فیبر بیشتری دریافت کنید.

۶. فیبر

راهکار طلایی برای تسکین درد شقاق

رژیم غذایی با فیبر بالا به طور موثر ۸۷٪ از شقاق های حاد مقعد را در ۳ هفته درمان می کند و ادامه رژیم غذایی به مدت ۱ سال از عود آنها جلوگیری می کند.

مصرف ۲۰ تا ۳۰ گرم فیبر محلول و نامحلول می تواند به پیشگیری از یبوست کمک کند. فیبر محلول حجم مدفوع را افزایش می دهد، در حالی که فیبر نامحلول به تسریع زمان انتقال غذا در دستگاه گوارش کمک می کند.

دانه کتان و پسیلیوم می توانند به بهبود یبوست کمک کنند. مصرف مکمل های فیبر مانند متاموسیل، سیتروسل و کنسیل نیز مفید است.

یک رژیم غذایی غنی از فیبر باعث نرم شدن مدفوع می شود که به معنای فشار کمتر در هنگام اجابت مزاج است. غذاهایی مانند میوه ها، سبزیجات، غلات کامل و حبوبات منابع عالی فیبر هستند.

۷. نوشیدن آب و مایعات کافی

در بیشتر موارد شقاق مقعدی در اثر یبوست یا دفع مدفوع بزرگ و سفت رخ می دهد. اگر به اندازه کافی آب ننوشید می تواند منجر به سفت شدن مدفوع شود که دفع آن دشوار است.

هیدراته ماندن برای حفظ عملکرد روده مهم است. نوشیدن آب زیاد هضم را آسان می کند و باعث نرمی مدفوع و کاهش فشار روی شقاق می شود. حداقل ۸ تا ۱۰ لیوان آب در روز بخورید.

چقدر طول می کشد تا شقاق مقعد خوب شود؟

مدت زمان بهبودی شقاق مقعدی به عوامل مختلفی بستگی دارد، از جمله:

  • شدت شکاف ایجاد شده
  • اثربخشی روش درمان انتخاب شده
  • سلامت عمومی فرد و داشتن یا نداشتن بیماری های زمینه ای مثل دیابت

شقاق حاد مقعد معمولاً  طی چند روز تا یک هفته بهبود می یابد.

مدت زمان بهبودی شقاق مزمن مقعد که  پارگی های قدیمی تر یا عود کننده هستند، طولانی تر هست. و می تواند چند هفته تا چند ماه طول بکشد.

چه زمانی شقاق نیاز به جراحی دارد؟

درمان شقاق مقعدی مزمن معمولاً با جراحی است.

آیا درمان های طبیعی می توانند به درمان شقاق حاد کمک کنند؟

روش های طبیعی مانند ملین ها و حمام نشستن در درمان شقاق حاد نسبت به مزمن موثرتر هستند.

چرا برخی از شقاق ها با درمان های طبیعی بهبود نمی یابند؟

شقاق مقعدی باعث ایجاد یک چرخه معیوب می شود. آسیب حاد منجر به درد و اسپاسم اسفنکتر داخلی مقعد می شود. این منجر به کاهش جریان خون و بهبود ضعیف می شود. هنگامی که این چرخه ناقص باقی بماند، شکاف ها باقی می مانند.

شقاق همچنین زمانی که عواملی که باعث ایجاد آن‌ها می‌شوند باقی می‌مانند، عود می‌کنند. به عنوان مثال می توان به یبوست یا یک بیماری زمینه ای مانند بیماری کرون اشاره کرد.

آیا ممکن است شقاق بعد از جراحی بازگردد؟

شقاق ممکن است پس از جراحی بازگردد یا عود کند، اما به ندرت اتفاق می‌افتد و در ۶% از افرادی که برای درمان شقاق تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند، اتفاق می‌افتد.

منبع : 

https://arga-mag.com/1140544/%db%b5-%d8%b1%d8%a7%d9%87%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d8%b7%d9%84%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%aa%d8%b3%da%a9%db%8c%d9%86-%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82

Tuesday, December 17, 2024

چرا آلت مردان در زمستان کوتاهتر می شود، پدیده آلت جنسی زمستانی

 

پزشکان هشدار می دهند که آلت تناسلی مردان در زمستان می تواند تا 50 درصد کوچکتر شود. بنابراین می توان گفت مراقب «آلت تناسلی زمستانی» باشد، یک بیماری فصلی که ممکن است مانع از توانایی مرد برای عملکرد جنسی شود. با کاهش دما، اندام تناسلی مرد برای حفظ گرمای بدن به داخل بدن فرو رفته و در نتیجه جریان خون محدود می شود.

اکثر کسانی که “آلت تناسلی زمستانی” را تجربه می کنند، متوجه می شوند که فقط گاهی اوقات اتفاق می افتد و مدت زیادی طول نمی کشد.

پدیده آلت تناسلی زمستانی چیست؟

“آلت تناسلی زمستانی” اخیراً برای توصیف تاثیر هوای سرد بر اندام تناسلی استفاده شده است که می‌تواند اندازه آن را تا 50 درصد کاهش دهد و این ممکن است عملکرد مردان در رختخواب را مختل کند.

به نقل از سایت  nypost.com :

The phenomenon, which affects men of all ages, can cause the male member to shrink in size by up to 50%, while slowed circulation makes achieving an erection difficult when the thermostat drops.

این پدیده که مردان در هر سنی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، می‌تواند باعث کوچک‌تر شدن اندازه آلت مرد شود، در حالی که کاهش گردش خون، نعوظ را با کاهش دما دشوار می‌کند.

https://nypost.com/2024/11/17/lifestyle/winter-penis-could-reduce-sex-organ-size-by-up-to-50-doctor-warns/

 

دکتر دونالد گرانت (https://www.instagram.com/dr_grant/) ، پزشک عمومی و مشاور داروخانه آنلاین مستقر در بریتانیا، در گزارش دیلی میل توضیح داد که پدیده آلت تناسلی زمستانی برای اکثر مردان یک وضعیت گذرا است، که فقط در شرایط سرد رخ می دهد و یک بار برعکس می شود. دما بازیابی می شود. بیضه ها منقبض می شوند بنابراین تا حد امکان به بدن نزدیک می شوند تا گرم بمانند.

با این حال، برای 30 میلیون مرد آمریکایی مبتلا به اختلال نعوظ، به دلیل مشکلات اساسی دیگری که جریان خون به آلت تناسلی را مسدود می‌کند، این اتفاق ممکن است مدیریت آن را دشوارتر کند.

نزدیک به 50 درصد از مردان بین 40 تا 88 ساله دارای اختلال نعوظ هستند. با این حال، بهترین راه برای بازگشت آلت تناسلی به اندازه طبیعی خود پس از بیرون رفتن در سرما گرم کردن تدریجی آن است.

گرانت گفت که آلت زمستانی را با سرمازدگی اشتباه نگیرید، سرمازدگی زمانی رخ می دهد که پوست و بافت در معرض دمای بسیار سرد قرار می گیرند زیرا خون از آن ناحیه خارج می شود تا اندام های داخلی را گرم نگه دارد.

قرار گرفتن طولانی‌مدت در دمای انجماد منجر به احساس سوزن  سوزن در ناحیه قبل از شروع بی‌حس شدن می‌شود. بافت یخ زده در موارد شدید باید قطع شود.

در برخی موارد، پزشکان برای کمک به جلوگیری از اثرات پدیده آلت تناسلی زمستانی، به ویژه برای مردان مبتلا به اختلال نعوظ، دارویی تجویز می کنند.

در حالی که پدیده آلت تناسلی زمستانی برای اکثر افراد نباید نگران کننده باشد (که صرفاً با گرم کردن بدن درمان می شود) هر گونه کوچک شدنی که بیشتر از دمای سرد باشد باید توسط پزشک بررسی شود زیرا می تواند به نگرانی های سلامتی دیگری اشاره کند که بر عملکرد آلت تناسلی مردان تاثیر می گذارد، مانند بیماری های قلبی عروقی.

دلیل کوچک شدن آلت مردان در هوای سرد چیست

یک اورولوژیست می‌گوید وقتی در معرض دمای هوای کمتر از 60 درجه قرار می‌گیرید، می‌توانید انتظار داشته باشید که آلت تناسلی‌ تا حدود 50 درصد طول و 20 تا 30 درصد از نظر دور کوچک شود.

«وقتی سردتان می‌شود، رگ‌های خونی منقبض می‌شوند، در نتیجه جریان خون به آلت تناسلی‌ را محدود می‌کند». “این باعث می شود اندازه آن کاهش یابد.

در همین حال، بیضه‌ها جمع می‌شوند و به بقیه بدن نزدیک‌تر می‌شوند تا بتوانند گرم بمانند. خوشبختانه، انقباض زیاد طول نمی کشد. هنگامی که دمای هوا گرم تر شد، بدن دوباره گرم می شود، خون دوباره آزادانه جریان می یابد و آلت تناسلی در عرض چند دقیقه به اندازه طبیعی خود باز می گردد.

فقط مشکل کوچک شدن آلت نیست

سازگاری کوتاه مدت با سرما حتی می تواند باعث مشکلات نعوظ در برخی از مردان شود. کاهش جریان خون باعث انقباض عروق خونی و انتقال مایعات به خارج از بافت می شود. برای مردانی که همزمان با اختلال نعوظ هم دست و پنجه نرم می کنند، این پدیده می تواند یک بار اضافی باشد.

اما کوچکی آلت در زمستان می تواند تاثیر روانی هم داشته باشد: دیدن یک آلت تناسلی به وضوح منقبض شده می‌تواند باعث استرس و شک به خود شود که می‌تواند بیشتر میل جنسی را مختل کند.

در نتیجه اغلب مردان که این مشکل فصلی را تجربه می کنند در روابط زناشویی و رابطه جنسی با شریک خود هم دچار مشکل می شوند. در حالی که هوای سرد و آلت تناسلی زمستانی نمی‌توانند مستقیماً باعث اختلال نعوظ (ED) شوند، اما می‌توانند بر توانایی مردان برای دستیابی و حفظ نعوظ، زندگی جنسی و اعتماد به نفس آنان تاثیر بگذارند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

خوشبختانه، “آلت زمستانی” معمولا بی ضرر و موقت است. با این حال، اگر تغییر مداوم در شکل یا جریان خون مشاهده شود، به دنبال مشاوره پزشکی باشید. آلت تناسلی فقط یک اندام خارجی نیست، بلکه یک فشارسنج سلامت قلب و عروق است. مشکلات نعوظ گاهی اوقات می تواند نشان دهنده شرایط جدی مانند فشار خون بالا یا مشکلات قلبی باشد.

پدیده آلت تناسلی زمستانی چگونه برطرف می شود؟

  • لباس زیر گرم بپوشید: شورت پشمی یا شلوار بلند پنبه ای برای جلوگیری از سرما ایده آل هستند.
  • ورزش: ورزش، تحرک و فعالیت، گردش خون را تحریک کرده و به بدن کمک می کند تا گرم بماند.
  • استرس نداشته باشید: آرامش شرایط را بهتر کرده و استرس باعث تشدید این پدیده خواهد شد.

منبع:

https://behtarinyab.com/%da%86%d8%b1%d8%a7-%d8%a2%d9%84%d8%aa-%d9%85%d8%b1%d8%af%d8%a7%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d8%b2%d9%85%d8%b3%d8%aa%d8%a7%d9%86-%da%a9%d9%88%d8%aa%d8%a7%d9%87%d8%aa%d8%b1-%d9%85%db%8c-%d8%b4%d9%88%d8%af/

Monday, December 16, 2024

پیشگیری و مدیریت زگیل تناسلی در دوران بارداری

 بعید است که زگیل تناسلی در بارداری از مادر به فرزندش منتقل شود. ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایع ترین عفونت مقاربتی (STI) است و بیشتر افراد در مقطعی از زندگی خود به آن مبتلا می شوند.

 bahalmag.ir/

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) از طریق تماس پوست به پوست و اغلب از طریق رابطه جنسی واژینال، مقعدی یا دهانی منتقل می شود.

 

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا (https://www.cdc.gov/hpv/about/):

 

 اچ پی وی را به عنوان شایع ترین عفونت مقاربتی معرفی می کند و بیان می کند که اکثر افرادی که از نظر جنسی فعال هستند در برخی از مراحل زندگی خود به انواع مختلفی از ویروس مبتلا می شوند.

 

بیش از 150 نوع از این ویروس وجود دارد که 40 نوع از آنها از طریق تماس جنسی منتقل می شوند. این ویروس می تواند اندام تناسلی، ناحیه مقعد، دهان یا گلو را درگیر کند، بنابراین برای انتقال عفونت، مقاربت ضروری نیست.

 

خوشبختانه، همه عفونت‌های HPV باعث زگیل یا سرطان نمی‌شوند و بیشتر عفونت‌ها خود به خود با کمک سیستم ایمنی بدن برطرف می‌شوند.

 

با این حال، فرد می تواند بدون داشتن علائم، حامل ویروس باشد و بدون اینکه بداند ویروس را به شرکای جنسی خود منتقل کند.

 

اگر سیستم ایمنی نتواند بر ویروس غلبه کند، منجر به مشکلات سلامتی مهمی می شود. تقریباً 70 درصد از سرطان‌های دهانه رحم توسط انواع 16 و 18 ویروس HPV ایجاد می‌شوند، در حالی که حدود 90 درصد از زگیل‌های تناسلی توسط انواع 6 و 11 ایجاد می‌شوند. از آنجایی که افراد می‌توانند همزمان حامل یک یا چند نوع ویروس باشند. تست غربالگری جامع، بهترین راه برای تشخیص اینکه آیا فرد در معرض خطر است یا خیر.

 

اما برخی در دوران بارداری آن را تجربه می کنند و نگران انتقال آن به جنین خود هستند. آیا این ویروس خطر جدی برای نوزاد است؟

 

اگر زنی در گذشته نتایج غیر طبیعی غربالگری دهانه رحم داشته باشد، ممکن است نیاز به آزمایش پاپ اسمیر در بارداری داشته باشد و این احتمالاً با بارداری تداخلی نخواهد داشت. در صورت نیاز، آزمایش اسمیر معمولا در هفته های 13 تا 26 انجام می شود.

 

اگر زنی در دوران بارداری باید آزمایش پاپ اسمیر انجام دهد اما آزمایشات قبلی او طبیعی بوده است، به دلیل اینکه تغییرات سلولی ناشی از عوامل هورمونی، تفسیر آزمایش های اسمیر در دوران بارداری را دشوارتر می کند، آزمایش اغلب تا حداقل 3 ماه پس از تولد به تعویق می افتد. 

 

در ادامه به چگونگی تأثیر HPV و زگیل تناسلی در بارداری می پردازیم:

 

آیا اچ پی وی میتواند باردار شدن را با مشکل مواجه کند؟

عوارض زگیل تناسلی در بارداری

 

تحقیقات زیادی برای ایجاد ارتباط بین HPV و تغییرات باروری و اینکه آیا داشتن زگیل تناسلی در بارداری می تواند موجب خطر شود، انجام شده است.

 

طبق مقاله سایت www.britishjournalofmidwifery.com که در سال 2019 منتشر شده:

 

A number of studies have concluded that there is no clear link between an HPV infection and reduced fertility or risks to a pregnancy

Other studies, however, have found connections between HPV infections in both men and women and difficulties in conceiving and carrying a pregnancy to full term

تعدادی از مطالعات به این نتیجه رسیده اند که هیچ ارتباط واضحی بین عفونت HPV و کاهش باروری یا خطرات حاملگی وجود ندارد . با این حال، مطالعات دیگر، ارتباط بین عفونت‌های HPV در مردان و زنان و مشکلات در باردار شدن و حاملگی را نشان داده‌اند.

 

https://www.britishjournalofmidwifery.com/content/comment/hpv-during-pregnancy/

 

ویروس اچ پی وی می تواند منجر به مرگ سلول های اسپرم، کاهش تعداد اسپرم، کاهش تحرک اسپرم، تغییر در شکل اسپرم، مرگ سلول های جنینی، سقط جنین و پارگی زودرس غشاها شود.

 

بنابراین عفونت با انواع خاصی از hpv احتمالاً یک عامل خطر برای کاهش باروری یا ناباروری است.

 

تشخیص هرگونه عفونت زمینه ای در مردان و زنان قبل از اقدام برای بچه دار شدن بسیار توصیه می شود.

 

پس از رفع عفونت، باروری باید افزایش یابد و خطر زایمان زودرس، سقط جنین و عفونت نوزاد کاهش می یابد.

 

زنی با اچ پی وی مثبت باید از نزدیک تحت نظر پزشک باشد زیرا بارداری می تواند با تغییرات سلولی سریعتر همراه باشد.

 

اگر تغییرات سلولی دهانه رحم در دوران بارداری اتفاق بیفتد، بهتر است هرگونه درمان را تا پس از تولد به تعویق بیندازید زیرا ممکن است خطر خونریزی وجود داشته باشد اگر زنی برای درمان زگیل تناسلی در بارداری تحت نظر است، پزشک به احتمال زیاد توقف درمان را در طول دوران بارداری پیشنهاد می دهد.

 

درمان زگیل تناسلی در بارداری

زگیل تناسلی در بارداری چگونه درمان می شود

 

زگیل تناسلی ممکن است در طول سه ماهه اول بزرگتر شود و ممکن است نیاز به درمان با لیزر و کرایوتراپی داشته باشد. زگیل های کوچکتر بعید است که نیاز به درمان داشته باشند.

 

پزشکان بسته به اینکه درمان چگونه بر فرد باردار تأثیر می‌گذارد بررسی می‌کنند که آیا باید زگیل تناسلی را در بارداری درمان کنند یا نه.

 

تغییرات هورمونی در دوران بارداری می تواند باعث بزرگتر شدن زگیل، تکثیر یا خونریزی بالقوه شود به همین دلیل بهتر است درمان زگیل تا پس از تولد به تعویق بیفتد، اما اگر زگیل ها آنقدر بزرگ شوند که خطر انسداد واژن وجود داشته باشد، ممکن است لازم باشد قبل از زایمان برداشته شوند.

 

برای برداشتن زگیل در بارداری، لیزر، جراحی، درمان شیمیایی یا انجماد بافت و کرایو پیشنهاد می شود.

 

آیا زگیل تناسلی در بارداری به جنین منتقل می شود؟

آیا زگیل تناسلی در بارداری به جنین منتقل می شود

 

حتی اگر زنی در دوران بارداری اچ پی وی فعال داشته باشد، خطر انتقال آن به نوزاد در هنگام تولد بسیار کم است.

 

در صورت غیرمحتمل انتقال عفونت، احتمال زیادی وجود دارد که بدن کودک بتواند به تنهایی ویروس را پاک کند.

 

احتمال بسیار کمی وجود دارد که نوزادی که مادرش زگیل تناسلی دارد، در گلویش زگیل ایجاد شود.

 

این وضعیت پاپیلوماتوز تنفسی نامیده می شود و به طور بالقوه می تواند بسیار جدی باشد زیرا خطر مسدود شدن گلوی نوزاد توسط زگیل وجود دارد.

 

با این حال تحقیقات نشان می دهد که زگیل تناسلی در بارداری می تواند یک عامل خطر برای عوارض زیر باشد:

 

  • وزن کم نوزاد هنگام تولد

 

  • پارگی زودرس غشاها

 

  • زایمان زودرس

 

  • سقط جنین

 

  • مرده زایی

 

با این حال، تحقیقات بیشتری برای تأیید این موضوع ضروری است.

 

انتقال در حین زایمان

امکان انتقال HPV در حین زایمان وجود دارد، اما نادر است. عفونت های HPV در نوزادان نیز به سرعت برطرف می شوند.

 

نوع زایمان در مادرانی که زگیل تناسلی در بارداری داشته اند بیشتر سزارین است.

 

به دلیل امکان انتقال به نوزاد در حین زایمان طبیعی معمولاً سزارین پیشنهاد می شود.

 

آیا با وجود اچ پی وی می توان بچه دار شد؟

افراد در صورت ابتلا به hpv می توانند بچه دار شوند. به نظر می رسد که این ویروس در اکثر موارد بر بارداری تاثیر نمی گذارد.

 

اگر پزشک زگیل تناسلی را در دوران بارداری تحت نظر داشته باشد، پس از زایمان نیز این کار را ادامه خواهند داد.

 

در بیشتر موارد، ویروس بدون درمان برطرف می شود و هر گونه زگیل تناسلی نیز به مرور زمان ناپدید می شود.

 

پزشکان تزریق واکسن زگیل را در دوران بارداری توصیه نمی کنند.

 

آیا امکان شیردهی با داشتن زگیل تناسلی و ویروس اچ پی وی وجود دارد؟

افرادی که از شیر مادر تغذیه می کنند ممکن است نگران انتشار ویروس از طریق شیر مادر به نوزادان باشند. برای اکثر افراد مبتلا ، شیردهی بی خطر است و فواید آن بیشتر از خطرات احتمالی است.

 

آکادمی اطفال آمریکا (www.aap.org) از افراد می خواهد که نوزاد خود را با شیر مادر تغذیه کنند، مگر اینکه تشخیص داده شود که HIV دارند یا باید از داروها و داروهای خاصی استفاده کنند.

منبع: 

https://bahalmag.ir/%d8%b2%da%af%db%8c%d9%84-%d8%aa%d9%86%d8%a7%d8%b3%d9%84%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d8%af%d8%a7%d8%b1%db%8c%d8%8c-%d9%87%d8%b1-%d8%a2%d9%86%da%86%d9%87-%da%a9%d9%87-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af/